Miód pszczeli - Pasieka Ambrozja - miód spadziowy, mniszkowy, wielokwiatowy, lipowy - Naturalne Bogactwo Produktów Pszczelich

Choroby pszczół


Powrót


Choroba majowa-(morbus majalis, pollentoxicos apis)

Choroba majowa jest szczególnie niebezpieczna dla pszczół pełniących rolę karmicielek i spożywających ogromne ilości pyłku. Za przyczynę tego schorzenia dawniej uważano spożywanie przez pszczoły przemarzniętego pyłku kwiatowego lub pyłku z pewnych roślin uważanych za trujące dla pszczół.

PRZYCZYNY. Za przyczynę choroby majowej uważa się nadmierne spożywanie pyłku kwiatowego przez pszczoły karmicielki, przy równoczesnym niedostatku wody w rodzinie pszczelej. Przyczyną schorzenia jest więc stan rodziny, w której następuje zachwianie proporcji między liczbą czerwiu a liczbą pszczół karmicielek, na niekorzyść tej ostatniej grupy. Przy dużej, liczbie czerwiu pszczoły karmicielki zmuszone są spożywać ogromne ilości pyłku kwiatowego do wytwarzania odpowiedniej ilości mleczka. Sytuacja staje się groźna dla rodziny dopiero wówczas, gdy długotrwałe chłody uniemożliwiają pszczołom przynoszenie odpowiednich ilości wody. Następuje wtedy zablokowanie przewodów pokarmowych młodych pszczół karmicielek masami nie strawionego pyłku. Pszczoły te zaczynają chorować i zamierać. Przebieg schorzenia może być dodatkowo skomplikowany wtórnymi zanieczyszczeniami pyłku kwiatowego przez pleśnie i produkty przemiany materii.

PRZEBIEG I OBJAWY. Zatrucie pyłkiem trwa zwykle krótko, czasami jednak przedłuża się w związku z utrzymującą się falą chłodów. Martwe pszczoły można znaleźć na ziemi przed wylotkiem lub w jego sąsiedztwie .Ponieważ chorobie ulegają młode pszczoły karmicielki, łatwo je rozpoznać po jasnej barwie ciała ,związanej z obecnością dużej liczby włosków. Chore pszczoły wylatują z ula lub pełzają po ziemi .Można je też zauważyć na źdźbłach trawy w pobliżu ula .Chore osobniki tracą zdolność do lotu, drżą im skrzydełka, a odwłok jest silnie powiększony. Po naciśnięciu odwłoka wydobywa się gęsty kał koloru gliniastego. Podobnej barwy kał w postaci grudek lub wężyków widoczny jest na przedniej ścianie ula, na deseczce wylotowej. Przy znacznym ubytku pszczół konsekwencją schorzenia może być zamieranie czerwiu na skutek jego niedogrzania. Czerw zamiera wówczas z objawami przypominającymi kiślicę lub w niezmienionej postaci jest przez pszczoły usuwany z ula. Zatrucie pyłkiem może być przyczyną zaostrzenia przebiegu nosemozy, jeżeli to schorzenie w rodzinie wcześniej występowało w postaci utajonej.

W innych czasopismach jest to uzasadnione tym że w maju zaczyna min. kwitnąć kasztan,jaskier, czy kaczeniec. Pyłek tych kwiatów jest trujący dla pszczół. W maju też zdarzają się przymrozki niszczące kwiatostany jabłoni, wiśni i innych drzew czy roślin i większe oziębienia gdy pszczoły nie wylatują po wodę.

Chorym rodzinom pszczelim należy przede wszystkim dostarczyć WODĘ - w celu ułatwienia wyrównania bilansu wodnego. Wodę dostarcza się w postaci rzadkiego, letniego syropu cukrowego podawanego codziennie w małych ilościach, aby uniknąć niepożądanego w tym okresie ochładzania gniazd. Jeżeli ubytek pszczół jest znaczny, należy ponadto gniazdo ścieśnić i starannie ocieplić. Zapobieganie chorobie majowej polega na wcześniejszym zaopatrzeniu rodziny w wodę, właśnie za pośrednictwem podkarmiania rzadkim syropem cukrowym. Zabieg ten jest szczególnie istotny dla rodzin silnych, mających duże ilości czerwiu nie zasklepionego.